La familia beeeé un proxecto de educación para a igualdade pensado para nenos e nenas de educación infantil onde se valora a importancia de compartir as tarefas entre toda a familia. (Clic na imaxe para entrar)
Agora que estamos a traballar a unidade dos alimentos, atopei este material : Cuadernos de educación en valores. Por preguntar que no quede : comer y crecer, onde explican dun xeito moi didáctico moitas cuestións sobre a alimentación. (Clicar na imaxe para ver o documento pdf)
A través deste grupo de once xogos, o neno ou a nena pode familiarizarse coa lingua galega dun xeito lúdico mentres que tamén vai desenvolvendo outras capacidades (memoria visual, auditiva...).
Os protagonistas son Fervello (un morcego), Fuco (un neno), Xana (unha nena) e Farragús (un can).
As lerias, cantigas ou ditos populares son unha fonte de aprendizaxe coa que divertirse. Pero tamén axudan e estimulan dun xeito moi lúdico o desenrolo da linguaxe.
Este foi ó mar e non pescou nada.
Este foi ó mar e pescou unha pescada.
Este quedou en terra e lavouna ben lavada.
Este quedou en terra e fixo unha caldeirada.
E este lambón, lacazán... ¡papouna, ben papada!
Xogar ás onomatopeias imitando animais, accións ou sons coñecidos. No momento de ler un conto facerlle as onomatopeias e animarlle a que as repita.
Aprender e recitar xuntos adiviñas,cancións, lerias...etc.
Ilustración de Suzanne Beaky
Xogar a facer xestos diante do espello.
Realizar exercicios de soplo.
Aproveitar calquera momento cotidiano (saída da escola, facer a comida, ir ao supermercado, dar un paseo...etc) para conversar e ampliar o seu vocabulario.
Ver libros de imaxes e fotografías comentando todo o que alí hai.
Ilustración de Kelly Kennedy
Tras lerlle un conto, asegurarse que o entendeu pedíndolle que identifique ás persoaxes e explique o que fan. Tamén é moi importante que o/a neno/a conte aos adultos o conto.
Adicar un tempo diario a falar cos fillos. Os pais, dende o entorno familiar, poden estimular a linguaxe oral dunha maneira lúdica.
Deixar que o/a neno/a se exprese á súa maneira. Se comete erros cando fala non debemos rirnos, o máis recomendable é ampliar e reorganizar as súas expresións dándolle un modelo correcto.
Escoitar ao/á neno/a cando fala sen interrumpirlle e acostumalo/a a que saiba escoitar.
Ensinarlle a pedir as cousas correctamente evitando que use xestos ou monosílabos.
Non respostar no lugar do/a neno/a. É importante que fagamos preguntas que impliquen unha resposta máis elaborada ca un simple “si” ou “non”.
Non usar unha linguaxe simple e infantil e evitar os diminutivos. O/a neno/a utiliza esta linguaxe infantil porque se atopa nese momento evolutivo, pero non debemos imitar a súa maneira de falar,senón proporcionarlle o modelo correcto.
Evitar a sobreprotección e darlle responsabilidades que lle fagan sentirse maior.